وحدت امت اسلامی - اتحاد ملی و انسجام اسلامی در قرآن كريم

وحدت امت اسلامی

اتحاد ملی و انسجام اسلامی در قرآن كريم

***بسم الله الرحمن الرحیم***

ویژگیهای ممتاز کشور عزیز اسلامی ایران ، . خصوصیاتی مانند :

- موقعیت استثنایی بین قاره ایی {تقاطع قاره ها}

- انرژی و سوخت چند گانه { معادن نفت ، گاز، اورانیوم و ..}

- پایگاه فکر و عقیده ، اصول گرایی نوین و اندیشه ضد کلنیالیستی { استعمار کهنه}

- تقاطع استراتژیک جاده ابریشم قدیم و معبر کابل فیبر نوری نوین {غرب به شرق}

- ژئوپلتیک کنترل و مهار روسیه ، چین و هند .

- استعداد و نیروی انسانی با عظمت

- توسعه و رشد یافتگی های حیرت آور و خیره کننده

- وسعت جغرافیایی و جمعیت فراوان

- و...

طمع ، حسادت و حساسیت استکبار جهانی و عواملش ، علیه جمهوری اسلامی ایران را وسوسه انگیز و صد چندان نموده است .

از سوی دیگر ابرقدرتهای اشغالگر و خون ریز، همه روزه شاهد رسوایی ، افشای ماهیت ستمگری و استکباری ، تحقیر و گرفتاریهای مهلک خود از عراق تا لبنان و حتی تا قلب مغرب زمین هستند که بدون توجه به ماهیت رفتار تاریخی خود و تحول در افکار عمومی جهانی ، تمام ناکامی ها و پس رفتهای کنونی را به نحوی مرتبط با پیدایش نظام سیاسی اسلام و انقلاب اسلامی می دانند .

در چنین شرایطی برای به تحقیر این نظام از هیچ تهدید ، تحریم ، تحریک ، تفرقه ، تجزیه ، تحقیر ، تخدیر و تضعیف ، ممکنی ، فروگذار نیستند .

البته به وعده ها و قدرت خداوند و قصص قرآن دل خوش داشته ایم که در طول تاریخ ستمگرانی بزرگتر از این ابر قدرتها و مستضعفینی کوچکتر از ما به یاری خداوند متحول و دگرگون شده اند .

یکی از ارکان اساسی اقتدار ، جامعه و مردم هستند که در صورت اتحاد و انسجام ، بزرگترین استعداد برای افتخار آفرینی هستند .

یگانگی ، سازش ، آشتی و یکی بودن گروهی از مردم برای مقصد و مرام واحد ، که مجموعه ی مشترکی را تشکیل دهد ، به وحدت ملی تعریف می شود . منظور از وحدت ، موافقت و رضایت عموم مردم و یا اعضاء یک جامعه است که باوجود زبان ، نژاد ، مذهب ، آئین و رسوم متفاوت ، در موردی معین و خاص حاصل می گردد .

تنوع اقوام ، نژادها ، آداب ، ادیان و مذاهب در داخل کشور ، اقتضای ایجاد وحدت برای بهربرداری افتخارآمیز از این فرصت ملی ، به ویژه در شرایط کنونی می نماید .

نظم ، استحکام ، سهولت ویگانگی نیز معنایی برای انسجام است . که فقدان و خلاء آن در بین مردم مسلمان جهان موجب از هم گسیختگی و حتی تفرقه و تشتت تا فرریزی نظامهای سیاسی آنها گردیده است .

از جمله بدیهیات و مقتضیات پایداری ، رشد و توسعه یافتگی و همچنین امنیت در برابر بیگانگان ، وحدت و انسجام ملتهاست ؛ در مقابل ، تجربه و عقل نشان مید هد که فقدان وحدت درجامعه موجب فقر، عقب ماندگی و حقارت ملتها می گردد . باوجود وحدت ، احتلافات بزرگ و کوچک داخلی نیز توسط خردمندان ملت حل و فصل می گردند ، در غیر این صورت و به ناچار باید سایه شوم بیگانه را تحمل کرد .

استعمار گران در تاریخ معاصر معمولاً ترجیح داده اند تا برای بدست آوردن سرمایه وثروت یک کشور از روش تفرقه و سقوط { به دامن دلخواه } بهره مند گردند . گفته می شود انگلیسیها صدو سه سال قبل ( 1904م . 1283ش) بصورت میهمان ، یعنی بدون توپ و تانک و هواپیما ! و حتی کشتی ، بر شیوخ فلسطین ، که جزء قلمرو امپراطوری عثمانی محسوب می شد ، وارد شدند ؛ با طرح و القاء یک پارامتر کوتاه و مختصر غوغایی به پا کردند که نتیجه بی زحمت آن فروپاشی امپراطوری عثمانی گردید . بریطانیائیها گفتند : تعجب می کنیم که شما اعراب فلسطینی باقدمت بیش از 2700 سال عظمت تاریخی ، امروز تابعی از دولت ترکها هستید .! با طرح تحریک آمیز قومیت ترک و عرب در منطقه خاورمیانه عربی ، استعمار گر حقیری متلاشی شد ، ولی استعمار و استثمارگران غارتگری به این منطقه هجوم آورده اند که با تحریک ترک ، عرب ، کرد ، بلوچ و پشتون ، هر روز بر ویرانگری ، غارت وخونریزی های بی حساب افزوده می شود.

اصولاً می توان گفت که شکل گیری ملیت ، بقا ، دوام و عظمت آن ناشی از همین وحدت وانسجام است . به همین دلیل جهل ، هواهای حیوانی و شیطانی ، استبداد داخلی و استعمار خارجی بخشی از عوامل تخریب وحدت در بین ملت محسوب می شوند .

هدف از ایجاد و جریان وحدت ، وحدت در ماهیت اشیاء ، وحدت در نوع ، وحدت در جنس ، وحدت در وضع مطابقی ، یا وحدت در اضافه نیست ؛ بلکه هدف وحدت در کیفیت { مشابهت} و وحدت در کمیت {مساوات} است .

علي‌رغم وجود عوامل گوناگون تفاوت در جامعه و تمايز يا حتی اختلافاتی كه بين آنها حكم فرماست ، قرآن جامعه مطلوب و پسندیده خود را منسجم و متحد توصيه كرده است . اجتماع خود را همگرا، همگون، متشكل و عاري از هرگونه تفرقه و تشتت سفارش می کند .

بر اساس اين بينش و اعتقاد ، مسلمان موظف است كه وحدت و يكپارچگي را نخست در جامعه كوچكتر عملی و رفتاری ساخته ، و سپس آنرا به سراسر جامعه گسترش و توسعه دهد .لازم است توجه کنیم که يكي از فرايندهاي مهم در عبادات و فرايض جمعي اسلام مانند : نماز جماعت ، نماز جمعه و حج دقیقاً با هدف ايجاد وحدت عظيم ملي پايه گذاري و فرمان داده شده است.

مبرهن است که مقصود از وحدت ادیان وحدانی و مذاهب اسلامي، دست برداشتن آنها از اعتقادات اختصاصي خود و يكي كردن اعتقادات نيست، مقصود از وحدت در نظام سیاسی اسلامي اين است كه در روابط اجتماعي ، سياسي ، نظامي ، اقتصادي و فرهنگي با يك ديگر هماهنگی داشته ؛ منسجم بوده و تابع مصالح عالي الهی {تئوکراسی} باشند . مایه تأسف است که دشمنان اسلام كمترين اختلافات ملی مسلمانان را فرصتی برای بدترين تفرقه‌ها مي‌سازند در حالي‌كه در بين خود و اقمار خود بر سر كمترين مشتركات ائتلاف و اتحاد برقرار مي سازند . هدف از تفرقه افکنی استثمار گران ، تضعیف ، تحلیل و تحقیر استعداد و توان ملتها ، برای تصاحب وتصرف ثروت آنان است که از طریق نابودی وحدت و انسجام جامعه محقق می گردد.

خردمندی و هوشمندی رهبری جامعه مهمترین عامل در ایجاد و تعمیق اصل وحدت و انسجام در اجتماع است .

اهميت موضوع وحدت و برادرى در ميان قبائل كينه توز عرب ما قبل اسلام ، از نظر دانشمندان و مورخان {حتى دانشمندان و مورخان غير مسلمان} مخفى نمانده و همگى با اعجاب فراوان از آن ياد كرده اند، به عنوان نمونه :
«جان ديون پورت « دانشمند معروف انگليسى در کتاب عذر تقصیر به پیشگاه محمد و قرآن ؛ مى نويسد:«... محمد (صلی الله علیه وآله) يك نفر عرب ساده ، قبائل پراكنده كوچك و برهنه و گرسنه كشور خودش را مبدل به - يك جامعه فشرده و با انضباط {متحد} نمود و در ميان ملل روى زمين آنها را با صفات و اخلاق تازه اى معرفى كرد، و در كمتر از سى سال ، اين طرز و روش امپراطور قسطنطنيه را مغلوب كرد، و سلاطين ايران را از بين برد. سوريه و بين النهرين و مصر را تسخير كرد و دامنه فتوحاتش را از اقيانوس اطلس تا كرانه درياى خزر و تا رود سيحون بسط داد.

حضرت امام خمینی (ره) می فرمایند : ... دستهایی درکار است که نگذارند اسلام تحقق پیدا بکند ... آنهایی که می خواهند از بلاد مسلمین بهره گیری کنند ، آنهایی که می خواهند ذخایر مسلمین را زیر یوغ سلطنت حودشان قرار دهند ، اینها کوشش کرده اند خودشان و عمالشان به اینکه تفرقه بین مسلمین ایجاد کنند ... دولتهای استعمارطلب ، دولتهایی که می خواهند ذخایر مسلمین را ببرند باوسیله های مختلف با نیرنگهای متعدد ، دول اسلامی را اغفال می کنند گا هی اسم شیعه و سنی ، گاهی به اسم عرب و فارس و چه و چه اختلاف ایجاد می کنند . وقتی این رهبر اسلامی می فرمایند :« اسلام آمده تا تمام ملل دنیا را ، عرب را ، عجم را، ترک را ، فارس را ، همه را باهم متحد کند ویک امت اسلام در دنیا برقرار کند » ، آشکارا تحلیل می شود که ترویج حس ملی گرایی { ملت عرب ، ملت کرد ، ملت ترک ، ملت فارس} در راستای تقابل و تضاد با وحدت اسلامی و عمومی است . طبیعی است که استعمار گران ملتهای کوچک را آسان تر به سلطه خود و تحت الحمایه خود می کشند . اقوام کوچک با پای ملتمسانه خود از استثمار گران تقاضای نوکری می کنند .

با تمام گفتگوهايى كه درباره اثر اعجاز آميز اتحاد در پيشرفت اهداف اجتماعى و سربلندى اجتماعات گفته شده است ، مى توان گفت هنوز اثر واقعى آن شناخته نشده است .

اگر درست فكر كنيم مى بينيم که نتیجه اين قدرت عظيم چيزى جز بهم پيوستن قدرتهاى ناچيز و کوچک ، به مثابه دانه هاى باران است که با بهم پیوستن موجب پیدایش دریای با عظمت و قابل بهره برداریی خواهند شد که حیات بشریت به آن بستگی پیدا می کند و دراین صورت است که به اهميت اتحاد و كوششهاى دسته جمعى انسانها واقف مى شويم .
تکرار و تأكيد قرآن ، درموضوع اجتناب از تفرقه و تشتت ، دلالت بر اين دارد که اين حادثه محقق الوقوع است یعنی در آينده به وقوع خواهد پيوست .

پيامبر اسلام (ص) نيز اين حقیقت تلخ را پيش بينى فرموده بودند ؛ حضرت صريحا به مسلمانان خبر داد كه : ... قوم يهود بعد ازحضرت موسى (ع) 71 فرقه شدند و مسيحيان پس از حضرت عیسی (ع) 72 فرقه و امت من بعد از من 73 فرقه خواهند شد .

البته احتمالاً عدد 70 اشاره به كثرت است و به اصطلاح « عدد تكثيری» است نه « شمارشى « يعنى در ميان يهود يك طايفه بر حق بودند وطوائف زيادى بر باطل ، در ميان مسيحيان طوائف باطل فزونى گرفتند و حق همچنان در يك طايفه بود، و در ميان مسلمانان نیزاختلافات باز هم فزونى خواهد گرفت درحالیکه گروه حق همچنان در يك دسته خواهد بود .
بدين ترتيب اتحاد و وحدت كه رمز مجرب موفقيت مسلمانان درصدر اسلام بود تدریجاً و در پاره ایی از موارد به تفرقه و اختلاف مبدل گشت ، در نتيجه زندگى سعادتمندانه آنان به يك زندگى حقارت بار تبديل شد، و عظمت ديرين خود را از دست دادند.
برای تحقق وحدت در جامعه ، همواره چند موضوع مهم باید رعایت و چند گام اساسی باید برداشته شود :

1- سعی و کوشش برای ترویج و تشویق آرمانها و ارزشهای دینی واصول مقدس در بین مردم

2- احترام به خرده فرهنگها و حفظ جایگاه آنها در سایه فرهنگ واحد و متعالی الهی

3- سعی و تلاش در جهت تبلیغ و گسترش عدالت در جامعه و تقلیل فاصله طبقاتی مردم

4- جهل زدایی ، تقویت و توسعه دانش و بینش عمومی

5- پرهیز از هرگونه تساهل و تسامح و رعایت رأفت و محبت ، هریک در جای خود

6- تأکید و تقویت مشترکات فکری و اعتقادی جامعه

7- اطلاع رسانی و فرهنگ سازی مستمر از طریق مبادی فرهنگی

8- نظارت و کنترل بر رفتار ونشر مسمومات غیر خودیها

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم دی 1386ساعت 20:34 توسط محبوبه سادات . ارقول |